... هیچ وقت چیز بدی برایت آرزو نمیکنم، نه برای این و نه برای آن دنیا.
اما دردی که به من دادی برای همیشه در سینه ام خواهد ماند؛ حتی وقتی بمیرم، آن روزی که پوسیده و تجزیه شده باشم و چیزی از جسمم باقی نمانده باشد، یک درد خالی، آنجا توی قبر باقی خواهد ماند... یک درد خالی که که تو به وجودش آوردی.
«بخشی از یک نامه ی واقعی که هرگز فرستاده نشد» - پیوتر تئودوروف
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۵/۱۳| ساعت 19:20| توسط Amante Abbandonato|
برچسب: مادر,جوان,
نویسنده: ترانه قربانی
تاريخ: جمعه
27 مرداد
1396 ساعت: 13:39