درواقع وقتی رویای شما دست نیافتنی باشد، تغییر ماهیت خواهد داد و تبدیل خواهد شد به چیزی که آن را «حسرت» مینامیم. و اینگونه است که زیبایی محض، با زجر آمیخته میشود، و اینگونه است که یا هردو، دور ریخته میشود؛ یا هردو باهم خواستنی خواهد بود؛ و اگر شخص، نتواند از سایه ای که از آن زیبایی باقی مانده دل

امر بی نهایت، در محدود می گنجد. اگر باور ندارید، به تنهایی بی پایان در عمر کوتاه انسان ها بنگرید. پیوتر تئودوروف نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۳/۰۱| ساعت 16:49| توسط Amante Abbandonato|

دوستان عزیزی که لطف میکنید کامنت میزارین ، خیلی متشکر میشم وبلاگ ، ایمیل یا یه نشانی از خودشون به جا بزارن که بتونیم بعدا باز هم ارتباط برقرار کنیم.متشکرم.While like a giant, proud and happy,I take my baby in my arms, fragile, i ocent, and aliveAnd like a little bird he's pushing against my chestAb

Once upon a time there was a hungy lion who never ate lambs. he starved, lambs didnt participate in his funeral.

و انتهای آهنگ،میگوید : "و نپرسيدم از اين خويش، از اين وجدان درآخر روز من چه كردم كه شعف انگيزم دردل تو؟ من چه كردم امروز؟ من چه كردم امروز؟" بیچاره من، که هرگز شعف انگیز نبوده ام...

وقتی که خدا یک بادکنک را از لای مشت دخترک ربوده و به سمت خودش می برد هیچ وقت به پیوند میان ریسمان، و دست های یک کودک فکر کرده است؟ هیچ وقت فکر کرده است که شاید... دستان یک دوست، عزیز تر از هرآنچه در بهشت آفریده است باشد؟ میتواند متصور باشد که دلتنگی یعنی چه؟ اصلا او هیچ می فهمد که ”ناتوانی” ... چقدر...

تو حواست نیست! من توی راهرو ها جوری می ایستم که سایه ات کنار سایه ام باشد من... حواسم کجاست؟ توی این راهرو ها که هیچ وقت کسی نبود...

متوجه نبود یک قطره از بهشتش روی زمین چکید نامش شد تو اطلاع نداشت قطره قطره جهنمش سر ریز شد روی سرنوشت من هیچ وقت حواسش نبود با من چه کار میکند این خدای سر به هوا ی دوست داشتنی

- من مسیحی هستم. این را به سرباز داعشی گفت و او سرش را برید. *** -هنوز دوستت دارم. این را به تو گفتم، و چنان کردی که سرباز از وحشت گریخت. این نیست، آئین خداوندی که ترا آفریده...

- به تقاطع نواب و آزادی که میرسم - میمیرم و زنده میشوم آری، مسیر خانه ی تو از این طرف است -میرسد روزی که برگزیده شوم؟ سوگند میخورم؛ من مؤمن به عشق خویشم. و این سه بود : توحید، معاد و نبوت من!

اینطور نمی شود... اینطور نمی شود... این که درست نیست! در ادامه ی مطلب +پسورد دار.

روزی جوانی حضرت من علیه السلام را بدید که از راهی میگذشت بحالیکه محاسنش سفید و پشتش خمیده و عصایش بدست و فرتوت گشته بود و به سختی تنفس می نمود. عرض کرد : - یا حکیم، در بیست سال عمر که از خدای گرفتی، چه چیز را بیش از همه رنج آور یافتی؟ حضرت فرمود « حسرت، حسرت، حسرت » و بمُرد.

+ در ادامه ی مطلب.